Pochodzenie. Odmiana wprowadzona do handlu w 1890 roku w Berlinie.
Opis. Drzewo dorastające do 10-12 m wysokości. Korona zaokrąglona, zwarta. Liście 5-klapowe, jasnozielone z nieregularnym, białym marginesem. Kwiaty niepozorne, żółtozielone, bardzo liczne, zebrane w baldachogrona. Kwitnie przed rozwojem liści w kwietniu. Owoce - skrzydełka szeroko rozwarte dojrzewają we wrześniu.
Uprawa. Odmiana mało wymagająca, w pełni odporna na mróz. Dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, umiarkowanie wilgotnych, na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu.
Wydajność miodowa: 65-200 kg/ha
Wydajność pyłkowa: brak danych
Kolor obnóży: zielonkawobrązowy